Uygulamalı tıbbi laparoskopik trokarlarLaparoskopik trokarlar, genellikle trokar adı verilen içi boş bir tüp aracılığıyla cerrahi hastaya yerleştirilen çok fonksiyonlu tıbbi cihazlardır. Laparoskopik trokarlar, üç temel unsuru yerleştirmek için kullanılır: aydınlatma, görüntüleme skop ve cerrahi alet. Minyatürleştirilmiş laparoskopik trokarlar, bu unsurlardan üç veya daha fazlasını tek bir cerrahi cihaz olarak barındırabilir.

Laparoskopik cerrahi, cerrahın ameliyat yaparken iğne kullanmadan çalışmasına olanak tanır. Trokar iğnelerinin patenti 19. yüzyılın başlarında kaydedilmiş olsa da, laparoskopik trokarların asıl kullanım amacı vücutta biriken sıvıların veya gazların basıncını azaltmaktı ve bu aletin prensip olarak, karmaşıklığı olmasa da, binlerce yıldır kullanılıyor olabileceği tahmin edilmektedir. Üçgenin üç kenarından dolayı bu adı alan sivri uçlu delme cihazı, ilk olarak 1905 yılında bir köpeğin vücudunun içine bakmak için kullanılmıştır. Birkaç yıl sonra, insan cerrahisine olan yardımı, iç yaralanmaların invaziv olmayan cerrahi onarımı olan yeni bir tıp çağını başlattı. Uygulamalı tıbbi laparoskopik trokarlar, ameliyat sırasında aydınlatma ve görüntüleme aynaları kullanımını mümkün kılmıştır. Modern uygulamalı tıbbi laparoskopik trokarlarla karşılaştırıldığında, ilk laparoskopik cihazlar oldukça ilkeldi. Cerrahlar, bulanık bir cam mercekten yapılmış düz eksenli bir skop muayene cihazına bakıyor, dağınık ışıkla zar zor görülebilen karanlık bir bölmeye giriyor, laparoskopu doğrudan cerrahi hedefe getiriyor ve soğuk bir halojen veya ksenon lamba ile aydınlatıyorlardı. Elektronik teknoloji bu bileşenleri minyatürleştirmiştir. Minyatürleştirme, makas, retraktör ve zımba gibi çeşitli cerrahi aletlerin tasarımına da uygulanmış olup, bunlar uygulamalı tıbbi laparoskopik trokarlara kolayca takılabilir veya yerleştirilebilir. Uygulamalı tıbbi laparoskopik trokarların kendileri sadece minyatürleştirilmekle kalmamış, aynı zamanda gelişmiş bir fonksiyonel tasarıma da sahiptir. Uzun bir metal şırınga gibi, artık üçgen şeklinde değiller ve sivri uçları yok: çoğu yıkama ve emme tüpleriyle donatılmıştır. Başparmak ve işaret parmağı kontrolleri, aletin daha geniş bir kullanım aralığını sağlar. Laparoskopik cerrahinin tekniklerinden biri, karın organlarını ayırmak ve vücut boşluğunu karbondioksit ile doldurarak daha geniş bir cerrahi alan oluşturmaktır; bu nedenle, kullanılan tıbbi laparoskopik trokarlar tamamen kapalı bir alet haline getirilmiştir. Laparoskopik veya "açık" karın cerrahisi hala gereklidir, ancak giderek artan bir şekilde, bu cerrahi aletle çapı 0,4 inçten (1 cm) daha küçük kesilerden ameliyat yapılabilmektedir. İnsan eklem cerrahisinde, kesi ve trokar iğnesinin yerleştirilmesi daha da küçüktür. Bu nedenle, bu tür laparoskopik cerrahiye "kilitli delik" cerrahisi denir. Uygulamada, çoğu işlem, birden fazla kilitli delik kesisi yoluyla birden fazla laparoskopik trokar iğnesi gerektirir. Bazı cerrahi işlemler birden fazla alet gerektirir ve bazı aletler iki elle manipülasyon gerektirir. Bununla birlikte, hem teknolojinin minyatürleştirilmesi hem de tasarım iyileştirmeleri, tıp öğrencilerinin hastalarla çalışmaya başlamadan önce laparoskopik işlemleri gerçekleştirmek için bir manken kullanmalarına olanak sağlamıştır.