เดอะเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้งเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในทางการแพทย์เพื่อทดแทนการเย็บแผลด้วยมือ หลักการทำงานหลักคือการใช้ลวดเย็บไทเทเนียมในการแยกหรือเชื่อมต่อเนื้อเยื่อ คล้ายกับเครื่องเย็บแผล โดยแบ่งตามขอบเขตการใช้งานได้เป็น การเชื่อมต่อผิวหนัง การเชื่อมต่อระบบทางเดินอาหาร (หลอดอาหาร ลำไส้ ฯลฯ) การเชื่อมต่อทวารหนัก การเชื่อมต่อริดสีดวงทวาร การเชื่อมต่อหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ การเชื่อมต่อหลอดเลือด การเชื่อมต่อไส้เลื่อน เครื่องเย็บตัดปอด เป็นต้น

ราคาของเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้ง
 
ราคาของเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้งอยู่ที่ประมาณ 300 ดอลลาร์สหรัฐ
 
ข้อดีของเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้ง
 
1. ใช้งานง่ายและสะดวก ช่วยประหยัดเวลาในการผ่าตัด
 
2. ใช้ครั้งเดียวทิ้ง เพื่อป้องกันการติดเชื้อข้ามสายพันธุ์
 
3. ลวดเย็บแผลที่ทำจากไทเทเนียมหรือสแตนเลส (เครื่องเย็บแผลผิวหนัง) ใช้สำหรับเย็บปิดแผลทั้งแบบแน่นและแบบหลวม
 
4. มีผลข้างเคียงน้อยและช่วยลดภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัดได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นต้น
 
วิธีใช้งานเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้ง
 
ภาพประกอบแสดงวิธีการเชื่อมต่อลำไส้ โดยส่วนต้นของลำไส้ที่จะเชื่อมต่อจะถูกเย็บแบบถุงคลุมไว้ จากนั้นจึงวางและขันตัวยึดลวดเย็บให้แน่น สอดส่วนที่จะเชื่อมต่อจากปลายด้านล่าง เจาะอุปกรณ์เจาะตรงกลางของส่วนที่จะเชื่อมต่อ แล้วหมุนแท่งตรงกลางของส่วนต้นที่เชื่อมต่อกับตัวยึดลวดเย็บให้ชิดกับผนังลำไส้ทั้งส่วนต้นและส่วนปลาย ระยะห่างระหว่างส่วนที่จะเชื่อมต่อกับตัวยึดลวดเย็บกับฐานจะถูกปรับตามความหนาของผนังลำไส้ โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 1.5 ถึง 2.5 เซนติเมตร หรือหมุนด้วยมือให้แน่นขึ้น (ด้ามจับมีหมุดแสดงระดับความแน่น) เพื่อความปลอดภัย
 
บีบประแจสำหรับต่อลำไส้ให้แน่นจนได้ยินเสียง "คลิก" ซึ่งหมายความว่าการตัดและการต่อลำไส้เสร็จสมบูรณ์แล้ว อย่าดึงส่วนที่ต่อลำไส้ออก ตรวจสอบว่าส่วนที่ต่อลำไส้เรียบร้อยดีหรือไม่ และมีเนื้อเยื่ออื่นๆ เช่น ไหมเย็บติดอยู่หรือไม่ หากมี ให้จัดการตามความเหมาะสม หมุนคลายส่วนที่ต่อลำไส้ และดึงออกเบาๆ จากปลายด้านล่าง ตรวจสอบว่าการตัดลำไส้ส่วนปลายและส่วนต้นเป็นวงกลมสมบูรณ์หรือไม่

ข้อควรระวังสำหรับเครื่องเย็บกระดาษแบบใบมีดโค้ง
 
(1) ก่อนเริ่มใช้งาน ให้ตรวจสอบว่ามาตราส่วนตรงกับมาตราส่วน 0 หรือไม่ การประกอบถูกต้องหรือไม่ และชิ้นส่วนดันและตะปูแทนทาลัมหายไปหรือไม่ ควรวางแหวนรองพลาสติกไว้ภายในตัวยึดหมุดออฟเซ็ต
 
(2) ปลายลำไส้ที่ถูกตัดออกพร้อมสำหรับการเชื่อมต่อควรแยกออกและลอกออกให้หมดอย่างน้อย 2 ซม.
 
(3) ระยะห่างของตะเข็บเย็บแบบห่วงไม่ควรเกิน 0.5 ซม. โดยมีระยะขอบ 2-3 มม. เนื้อเยื่อที่มากเกินไปจะฝังตัวในการเชื่อมต่อได้ง่ายและขัดขวางการเชื่อมต่อ ระวังอย่าให้พลาดเยื่อบุผิว
 
(4) ปรับระยะห่างตามความหนาของผนังลำไส้ ระยะห่าง 1 ถึง 2 ซม. ถือว่าเหมาะสม
 
(5) ตรวจสอบกระเพาะอาหาร หลอดอาหาร และเนื้อเยื่อข้างเคียงอื่นๆ ก่อนทำการตีเพื่อป้องกันการติดเข้าไปในรอยต่อ
 
(6) ตัดอย่างรวดเร็วและเพิ่มแรงกดที่ปลายเพื่อให้ลวดเย็บเป็นรูปตัว "B" และพยายามตัดให้สำเร็จเพียงครั้งเดียว หรือตัดซ้ำสองครั้งหากคิดว่าไม่แม่นยำ
 
(7) ค่อยๆ ออกจากรอยต่อ และตรวจสอบว่าเนื้อเยื่อที่ตัดเป็นวงแหวนที่สมบูรณ์หรือไม่